PRO CORPORE
Op 15 maart vierde de wandelvereniging PRO CORPORE haar
50-jarige bestaan. Ooit opgericht als sportvereniging heeft er
enkele jaren geleden een afsplitsing van de wandelvereniging met
de gym- en volleybalafdeling plaatsgevonden.
Die laatste twee zijn verdergegaan onder de naam TWEESTROOM. De
wandelvereniging ging onder de oude naam door.
PRO CORPORE besteedde laatst bijzondere aandacht aan het
jubileum van hun oudste lid, Truus Peek-Ederveen. Dit is een
samenvatting van een artikel dat Rina Peters en Hans van Groezen
voor dit jubileum schreven. Het is voor de Historische Kring
Gente nog extra interessant, omdat ook ons bestuurslid, Tom
Nahon, vaak genoemd wordt. Helaas overleed hij kort voor de
viering van het jubileum, waarvoor hij als eregast uitgenodigd
was. Hij heeft dus niet
meer mee kunnen maken dat hij extra in het zonnetje werd gezet.
1959 -2009
W.S.V. PRO CORPORE
Truus Peek–Ederveen: (18-2-1944 -) is al sinds de oprichting, 50
jaar geleden, lid van wandelsportvereniging PRO CORPORE en
daarvan 47 jaar bestuurslid (voorzitster en secretaris). Zij is
Lid van Verdienste van de K.N.B.L.O. en koninklijk onderscheiden
voor haar inzet in de wandelsport in 2005.
Truus vertelde hoe alles 50 jaar geleden is begonnen in haar
geboorte dorp Gendt. Er stond in januari 1959 een advertentie in
de krant met de oproep om in Gendt een wandelsportvereniging op
te richten. Want in Gendt was er in die tijd alleen maar
voetballen. Truus was zeer geïnteresseerd en zij werd meteen
lid.
Zo werd er op 17 maart 1959 de Sportvereniging Pro-Corpore
opgericht. De medeoprichters waren: Tom Nahon, dokter Baselier
en Joop Roording (had al de vierdaagse in Nijmegen gelopen).
Het lidmaatschap voor de wandelsport kostte per maand 60 cent.
Dhr. Tom Nahon maakte het logo. De naam “Pro Corpore” (voor het
lichaam) werd door een bestuurslid bedacht.
Het logo, een discuswerper, past niet meer nu het alleen een
wandelsportvereniging is, maar een nieuw ontwerp is eigenlijk
niet nodig omdat de
vlag met logo alleen maar wordt gebruikt tijdens wandeltochten.
De start van Sportvereniging PRO CORPORE kende met 20
wandelleden geen slecht begin. Er zijn al leden vanaf hun vierde
jaar vanaf de oprichting
lid. Er waren altijd jeugdleden en volwassenen lid van de
wandelsport. Er werd zondags gelopen. Het vervoer was in het
begin met de fiets en later met een bus. Toen die te duur werd,
werd er met de auto gereden, zoals nu nog.
Jeugdleden wandelden 30 km tijdens de vier12 daagse van
Nijmegen. Tijdens wandeltochten in de bossen genoot de jeugd van
de natuur. Als ze uit het zicht van Truus liepen, gebruikte ze
een fluit. De jeugdleden luisterden goed naar haar en haar
wandelfluit. Truus heeft zelf helaas geen kinderen gehad, maar
wel veel kinderen in de wandelsport begeleid.
Elke woensdagavond was er gym in de gymzaal in de Jozefschool
aan de Nijmeegsestraat in Gendt. Gymles werd toen door Truus en
haar man, Herman Peek gegeven. De jongste leden, vanaf 4 jaar,
hadden gymles van 19.00-19.30 uur. De jeugd deed toen vaak
slagbal of kegelvoetbal.
Vanaf 19.30- 20.00 uur waren de grotere leden actief in voetbal
of kegelvoetbal.
Herman Peek
Truus kwam Herman Peek tegen toen zij 17 jaar was; nu 48 jaar
geleden. Herman voetbalde en beoefende ook actief tafeltennis.
Hij gaf deze sporten op den duur op voor zijn geliefde Truus.
Samen maakten zij Pro Corpore tot wat het nu nog is. Veel geld,
liefde en energie spendeerden Herman en Truus aan Pro Corpore.
Herman heeft nooit de vierdaagse gelopen. Hij werd verzorger op
de fiets. Hij zei altijd: “Ik heb de vijfdaagse op de Vahali,
niet de vierdaagse in Nijmegen”.
Het huis van Herman en Truus was het clubhuis van de
wandelvereniging. Zijn ziekte en overlijden maakten enorme
indruk op de wandelsportvereniging.
Elk jaar staat tijdens de wandeltocht zijn foto in de kapel van
Jos Niels met een brandende kaars erbij.
Cor Ederveen, haar broer, heeft vele taken overgenomen van
Herman en is ook bestuurslid en chauffeur.
Dhr. Tom Nahon
Hij is mede oprichter van Sportvereniging Pro Corpore. Meneer
Tom, een onderwijzer van de jongensschool, heeft altijd gratis
sportles (gym)
gegeven en veel energie in Pro Corpore gestoken.
Hij heeft nooit in het bestuur gezeten en had ook geen
stemrecht. Hij was adviseur van de sportvereniging. Meneer Tom
was nog steeds geïnteresseerd in de wandelsport en in Truus. Hij
belde regelmatig naar haar, hoe het met de wandelsport en haar
ging. Toen er enkele jaren geleden problemen waren bij de
Sportvereniging Pro Corpore, heeft hij Truus geadviseerd. Zijn
advies was doorslaggevend in het besluit van de leden om
zelfstandig verder te gaan.
Vierdaagse van Nijmegen
Truus liep met 15 jaar haar eerste vierdaagse. Zij liep deze
tocht samen met een collega en wandelde 40 kilometer. De
training bestond voor haar eerste vierdaagse uit: één avond
vierdaagse en één wandeltocht. Slapen deed zij toen bij het
gezin van haar oudste zus Toos en zwager Wim in Nijmegen. Slapen
in Nijmegen heeft Truus gedaan totdat Herman ziek werd. Toen
Truus voor de 25ste keer de vierdaagse in Nijmegen wilde lopen,
gaf dit problemen met het bestuur van de Nijmeegse vierdaagse.
Pas na vele discussies kreeg zij toestemming om met de groep van
12 jeugdleden van Pro Corpore te lopen met Herman als verzorger.
Tweedaagse van Bern (Zwitserland)
7 jaren lang heeft Truus dit met Herman georganiseerd. Met leden
van Pro Corpore en aangevuld met andere wandelaars ging een
volle bus
richting Bern. Er werd veel gelachen in de Bunker waar geslapen
werd. Toen Herman ziek werd is Truus met de organisatie ervan
gestopt.
Koninklijke Onderscheiding
Heel verbaasd was Truus toen zij in april 2005 een Koninklijke
onderscheiding kreeg en verheugd toen bleek dat dit door de
wandelleden was aangevraagd en niet door het bestuur van
Sportvereniging Pro Corpore. Een hoogtepunt in haar leven.
Pro Corpore wandeltocht
In het verleden heette deze tocht Kersentocht. Er werd nl. in
juni gewandeld tijdens het Kersenfeest in Gendt. Maar juni was
een slechte periode
omdat meer verenigingen een tocht rond het Kersenfeest in Gendt
hadden. De tocht kreeg daarom de naam Pro Corpore wandeltocht en
werd verschoven naar april.
Met dank aan:
Rina Peters en Hans van Groezen