Naar het Airborne Museum Hartenstein in Oosterbeek
18 april 2010
Op een uiterst zonnige zondag in april heeft de excursie naar het Airborne Museum Hartenstein in Oosterbeek plaatsgevonden. Rond 13.00 uur had zich al een hele groep buiten opgesteld in afwachting van de carpoolindeling. De meesten hadden de jas al in de auto gelaten. Nadat iedereen zo economisch verdeeld was, dat de auto’s vol zaten en het brandstofverbruik miniem – althans voor degenen die de auto thuis konden laten - ging het met vermijding van de Pleijroute, die in onderhoud was, naar Oosterbeek.
Daar werd nog even gewacht totdat iedereen gearriveerd was en toen het er bijna 50 waren, dus genoeg, werd en masse Hartenstein bestormd. Daar splitsten de wegen zich. De helft vertrok naar de bovenste regionen van de prachtig gerestaureerde villa, waar een film, foto’s en voorwerpen uit de oorlog te zien waren en de rest stortte zich in het zgn. Experience centrum.
Later werd overigens geruild. In het Experience centrum werd zo’n beetje de Slag om Arnhem nagebootst. Je bevond je aan boord van een parachutistenvliegtuig waar je bijna geen hand voor ogen zag om daarna in een oorlogsomgeving gedropt te worden. Er was geweervuur of waren het de flitsen van de alom tegenwoordige fotografen? In ieder geval ging alles met donderend geweld gepaard, zodat horen en zien je verging. De kringleden vergaapten zich aan ingestorte huizen en gestrande jeeps met, hoe gruwelijk, het lijk van de bestuurder er nog in en gingen langzaam door smalle straten. Daar zaten soldaten verdekt in de aangrenzende huizen om de vijand onder vuur te nemen.
Het werd op een bepaald moment zo realistisch dat ik door iets getroffen werd en de munitiepatronen voor mijn voeten rolden. Dacht ik, want toen ik goed keek bleek dat de reservebatterijen van mijn fototoestel uit het tasje gevallen waren en mij daarbij geraakt hadden. Zie de foto, waarop ik achteraf lach als een boer die kiespijn heeft!
Als je het puin in ogenschouw nam, de lijken, de vernietiging die rondom gaande was, de soldaten en de enige fiets die wonder boven wonder nog niet gevorderd was, dan voelde je aan den lijve hoe oorlog geweest moet zijn. Na afloop waren we blij dat we boven waren en daarna in alle rust binnen of buiten in de zon van een drankje konden genieten. Blij dat de oorlog lang voorbij is, blij met de rust in de lucht omdat de vliegtuigen door de IJslandse vulkaanuitbarsting nog niet het luchtruim onveilig maken en vooral blij met de voor april buitengewoon fraaie lentedag.
Met vriendelijke groeten,
Yvonne de Boer-Ravestein
Waterwolf 31
6681 TH BEMMEL