Gendtse Vehoale
Speule of wat te doewn hèmme
A´k ´n stukske Gendts wil schrieve ien Ganita Mare (Markpraot,
Aad), dan mo´k ´d´r vaneiges èrs over naodinke, wor za´k ´t is over hèmme. Ik
gieng zoas dukker, trug ien de tied en toe kwam ien dit geval ´t kienderspel
houtere wage ien mien op. Ik begin te type houtere wage en dan geet ´t ´n hortje
vaneiges. Mar toe kreeg ik ien de gaote dat da nie zo bar veul is um d´rmee
vurruut te komme. Ik gieng, (gong of goeng, kan alledrie,) dus aon andere
spellekes dinke en dor ´n ritje van op papier te zette.
En zo is ´t gekoome, zou Wim Sonneveld zègge.
Ik begin now dus mè houtere wage en dan gao´k vèrder met ´n bitje zévere over
andere spellekes!
‘n Mooi, mar knap wild spelleke was vroeger houtere wage speule op ‘t schôlplein
achter de jongesschôl aon de Leemstraot, lôtter Durpstraot genuumd.
Bi’j die schôl ha’j twee schôlpleine, één aon de straotkant vur de èrste tot en
mèt en de darde klas en ééntje achter de schôl vur de hoggere klasse.
De wilde spelle wiere vaneiges dur de ouwere jonges gespuld. Zo ôk houtere wage.
Da gieng zo: ‘n por knape namen ‘t initiatief. Ze leie ‘n erm over de schouwers
van mekaor en begonne te zinge: “Houtere waage, houtere waage. Wie duut’r mee
houtere waaage?”Net zolang tot’r ‘n hele ri’j was mèt de erms um mekaors
schouwers. Zie ‘t vur ow? Dan wier d’r ‘n koppel gevörmd van twee jonges die
mekaor dan bi’j de hand vatten en zo ‘n darde probierden te te vange en te
umklemme dur de twee losse erme um um hèn te slaon, zodat tie as ‘t waore ien ‘n
hökske was opgeslote.
Die gevangene gieng dan as darde vanger meehelpe. As de volgende gevange was,
wier hi´j dan mèt die volgende gevangene ‘t twidde koppel. ‘t Spel gieng vèrder
tot alle deelnemers gevange en dus ok koppel geworre ware. D’r wier dan ok niks
mèr te vange.
A’j ien de gaote hè, dat t’r as t’r zo’n twintig of zo, blage meedeeje en dat de
rest van de schôljonges op ‘t spulplein, duk meer dan honderd, andere spellekes
deeje, of wel of niet, dan ku’j snappe dat t’r nog al us wa krel kon ontstaon.
Mar ja, risico’s ha’j zat. Ok a’j dan nog bedink, dat de ondergrond van ‘t
schôlplein uut ‘n samenraapsel van onkels, grind, zand en of losse keie was
samegestèld, wor je op klompe rond holverde, dan ku’j begriepe dat t’r nog al us
kapotte knieje of haorinkels ontstonne.
Wat andere spellekes betref ha’j as kiend toch ok nog wel ´n hele hoop
meugelijkhede.
Ik hèt t’r over naogedoch en zo zien d´r toch nog ‘n hele kwak spellekes ien
mien opgekomme die vroeger (en now ok nog wel inkeld) gespuld wiere.
Bekiek de ritjes mar us.
Aj nog meer spellekes wit, dan meuj gros èkkes belle, want ik zie toch van plan
um nog us op dit artikeldje terug te komme.
Harrie Scholten
- Wa mien overkwam
- Den Driefgraaf (1)
- Den Driefgraaf (2)
- De zurg van Sint Jozef
- Speule of wat te doewn hèmme
- Den dokter en 't pjèd
- Daone Wal
- Hèn en wèrum nor schôl
- Jiet, jiet (Tis toch niet te gleuve?!)
- De onderboks
- Disse keer wat anders
- n Lange en korte geheuge
- Rusland
- Zommerdag
- De ring..
- Hittenri-jer bi-j Hannusbaos
