Gendtse Vehoale

Speule of wat te doewn hèmme


A´k ´n stukske Gendts wil schrieve ien Ganita Mare (Markpraot, Aad), dan mo´k ´d´r vaneiges èrs over naodinke, wor za´k ´t is over hèmme. Ik gieng zoas dukker, trug ien de tied en toe kwam ien dit geval ´t kienderspel houtere wage ien mien op. Ik begin te type houtere wage en dan geet ´t ´n hortje vaneiges. Mar toe kreeg ik ien de gaote dat da nie zo bar veul is um d´rmee vurruut te komme. Ik gieng, (gong of goeng, kan alledrie,) dus aon andere spellekes dinke en dor ´n ritje van op papier te zette.
En zo is ´t gekoome, zou Wim Sonneveld zègge.
Ik begin now dus mè houtere wage en dan gao´k vèrder met ´n bitje zévere over andere spellekes!


‘n Mooi, mar knap wild spelleke was vroeger houtere wage speule op ‘t schôlplein achter de jongesschôl aon de Leemstraot, lôtter Durpstraot genuumd.
Bi’j die schôl ha’j twee schôlpleine, één aon de straotkant vur de èrste tot en mèt en de darde klas en ééntje achter de schôl vur de hoggere klasse.
De wilde spelle wiere vaneiges dur de ouwere jonges gespuld. Zo ôk houtere wage. Da gieng zo: ‘n por knape namen ‘t initiatief. Ze leie ‘n erm over de schouwers van mekaor en begonne te zinge: “Houtere waage, houtere waage. Wie duut’r mee houtere waaage?”Net zolang tot’r ‘n hele ri’j was mèt de erms um mekaors schouwers. Zie ‘t vur ow? Dan wier d’r ‘n koppel gevörmd van twee jonges die mekaor dan bi’j de hand vatten en zo ‘n darde probierden te te vange en te umklemme dur de twee losse erme um um hèn te slaon, zodat tie as ‘t waore ien ‘n hökske was opgeslote.
Die gevangene gieng dan as darde vanger meehelpe. As de volgende gevange was, wier hi´j dan mèt die volgende gevangene ‘t twidde koppel. ‘t Spel gieng vèrder tot alle deelnemers gevange en dus ok koppel geworre ware. D’r wier dan ok niks mèr te vange.


A’j ien de gaote hè, dat t’r as t’r zo’n twintig of zo, blage meedeeje en dat de rest van de schôljonges op ‘t spulplein, duk meer dan honderd, andere spellekes deeje, of wel of niet, dan ku’j snappe dat t’r nog al us wa krel kon ontstaon. Mar ja, risico’s ha’j zat. Ok a’j dan nog bedink, dat de ondergrond van ‘t schôlplein uut ‘n samenraapsel van onkels, grind, zand en of losse keie was samegestèld, wor je op klompe rond holverde, dan ku’j begriepe dat t’r nog al us kapotte knieje of haorinkels ontstonne.

Wat andere spellekes betref ha’j as kiend toch ok nog wel ´n hele hoop meugelijkhede.
Ik hèt t’r over naogedoch en zo zien d´r toch nog ‘n hele kwak spellekes ien mien opgekomme die vroeger (en now ok nog wel inkeld) gespuld wiere.
Bekiek de ritjes mar us.
Aj nog meer spellekes wit, dan meuj gros èkkes belle, want ik zie toch van plan um nog us op dit artikeldje terug te komme.


                                         Harrie Scholten