Gendtse Vehoale
De ring...
Gelieve mèt stèmverhèffing te lèze.
En nie dinke, hi’j is nie goed wies.
Mien moewder was ‘n fen van de heilige Antonius. En da was vurnamelijk vanwège
‘t feit, dat die heilige man de minse nogal us hilp aj wa kwiet bun. Volges de
Katholieke Encyclopedie is hi’j patroon vur “Verlopen zaken”.
Ien 1966 bu’k mè mien vrouw en twee kiendere, op vakantie ien Italië us dur de
stad Padua gereje.Dor stee een grote en mooie baseliek, toegewijd aon Sint
Antonius. Riet, mien vrouw moch dor nie mee nor binne, umda ze vanwège de zommer
ietewat te schaars gekleed was. Niks ongewoons ien die umstreke. Nao de
bezichting zien we dor nor ‘n souvenirwinkeltje gegaon en dor heb ik toe ‘n mooi
Antoniusbeeldje vur mien moewder kunne kope.
Mien moewder was ‘n fen van de heilige Antonius en gebruukte de oproep nog alles
“Heilige Antonius goeie vriend, mak dat ik de … trug viend”. Sinsdien hèmme wi’j
knap veul spulle, die kwiet ware, trug gevonde.
As tur iets van ‘n bitje belang kwiet was, zette mien moewder ‘n keijeske bi’j
Antonius op den boewzem (schoorsteenmantelschap) ien de vurkamer. Ik wit nie of
da van de keijes was wormee de linker èllebaog mee van Antonius vurbrand wier of
da de heilige nie zo veul op ha mèt de hitte van de vlam.
Ge kun ‘t gleuve of niet. Ik hè nog al ins kontakt mèt de heilige as ik wa kwiet
zie. En as da nie gaauw hilp, dan dink ik dat tie ‘t te druk hèd mè andere minse
die ok wa kwiet zien.
Ge zul ien tussetied wel dinke, wat hè dat now allemol mèt ‘De Ring’ te make. Da
kum now:
 |
Dinsdag 4 november 2008, mos ik geprik worre ien de Leemhof vur de
trombosedienst en dan hoog nodig nor de kapper en o ja, ok mien knip, ‘n bitje
mager, bi’jvulle bi’j de bank.
Ik ston op tied op en gieng èrs us uutgebreid ‘n hortje ien bad ligge. Dan ‘t
gewone stramien: afdreuge, scheiere, ontbijt, op de fiets. Ut liep lekker, mèt
‘n goed uur wa’k wèr thuus. Toe kwam ‘t: Ik zal ‘t zo kort meugelijk make.
Gewoontegetrouw vuul ik nor mien knip ien de konttes en nor de trouwring aon
mien linker ringvinger. Enwat now? Gin ring, oh God, wa now? Wanneer vur de
laotste keer gevuuld?, waneer dit, hoe dat? Alles overhoop gezèt, alles afgezoch.
Antoniusvan Padua gewaorschouwd. En nog us. En nog us. Bi’j de Leemhof, bi’j de
kapper, bi’j de bank naogevraog. Verschrikkelijk, mien trouwring, zowat vieftig
jaor oud, Mèt de iengegraveerde tekens :
26-12-1958 Riet 29-12-1959
(Verloofd naam getrouwd)
De volgende dag, woensdag, kwam Rikie. Ze kum al as jaor en dag op de
woensdagmer de boel op orde brènge. Ik vroeg of ze ok links en rechts us wou
uutkieke. En ik gieng nor de Hiestorische Kring. Toe ik dorvan terugkwam um
kwart over twaolf zei ze da ze niks gevonde ha. Ze was mèt ‘t werk zowat klaor
en gieng nog èkkes norbove. ‘t Duurde nie lang of ze kwam wèr nor ondere en
vroeg met de vingers umhoog: “Was gi’j da kwiet?”
Ze had de ring gevonden, achter de closetpot die ien ‘n hoek van de badkamer
stee. Kennelijk er achter gerold tijdens het afdreuge mèt de badhanddoek.
Ik hè Rikie gleuf ik, toe vur de èrste keer van mien leve gekus hè!
Harrie Scholten
Ik hèddum wèr um mien linker ringvinger!!!
- Wa mien overkwam
- Den Driefgraaf (1)
- Den Driefgraaf (2)
- De zurg van Sint Jozef
- Speule of wat te doewn hèmme
- Den dokter en 't pjèd
- Daone Wal
- Hèn en wèrum nor schôl
- Jiet, jiet (Tis toch niet te gleuve?!)
- De onderboks
- Disse keer wat anders
- n Lange en korte geheuge
- Rusland
- Zommerdag
- De ring..
- Hittenri-jer bi-j Hannusbaos
